Wat is de beste weg naar werkkapitaalbesturing?
Geen vraag die ik dagelijks hoor, geen vraag die een controller vaak stelt, geen vraag waarop een quick win antwoord te geven is. Is dat laatste misschien de reden dat ik de vraag maar zelden hoor, of wordt werkkapitaaloptimalisatie en werkkapitaalbesturing als een en hetzelfde gezien?
Ik vermoed beide. In de vele publicaties over werkkapitaal wordt heel snel over de inhoudelijke definitie heen gestapt om vervolgens uit te gaan van de veronderstelde vraag van de lezer; 'hoe krijg ik zo snel en zo veel mogelijk geld uit mijn werkkapitaal'. Dit noem ik werkkapitaaloptimalisatie dat gericht is op het 'overleven' en het zorgen voor voldoende liquide middelen op korte termijn. Onderwerpen die daarbij ter sprake komen zijn:
- terugdringen van voorraden
- credit management inrichten
- purchase management
- aanpassen betalingscondities zowel bij de klant als bij de leverancier
- kredietverzekering, factoring
Inderdaad, allemaal zaken die ook daadwerkelijk tot verbetering van het werkkapitaal kunnen leiden, wellicht zelfs op lange termijn.
Dat we als eerste dit soort maatregelen noemen en aanpakken als er gesproken wordt over werkkapitaaloptimalisatie, wordt veroorzaakt door onze natuurlijke aanleg om in crisis situatie altijd de oorzaak eerst BUITEN onszelf te zoeken. Ik noem bovenstaande acties ook wel de factoren 'van overleving'.
Toch weten we allemaal dat in de meeste gevallen een te late betaling, oplopende voorraad of onwenselijke leverancierscondities veroorzaakt worden door interne processen. Kortom, het ligt eigenlijk allemaal aan onszelf en moeten we op zoek gaan naar verbetering BINNEN de organisatie en onszelf.
Bij werkkapitaalbesturing onderscheiden we twee soorten risico's, externe risico's die te maken hebben met risico's in het contact met de BUITEN wereld en interne risico's, die te maken met risico's BINNEN het systeem (organisatie). Regelmatig krijg ik te horen dat er geen werkkapitaal risico is en er dus geen noodzaak is voor veranderen. De redenen die genoemd worden voor het ontbreken van werkkapitaal risico's vallen daarbij altijd in de BUITEN categorie van werkkapitaal risico's.
Een gevaarlijke situatie, zeker als u bedenk dat er gemiddeld 10 - 30 % teveel aan werkkapitaal zit opgesloten in uw processen BINNEN de organisatie!
Wat is nu de weg naar een structurele verbetering? Dat is de vraag naar werkkapitaalbesturing!
Welke factoren om te komen tot werkkapitaalbesturing vindt u belangrijk? Vul de poll in en bekijk de resultaten van anderen!
http://polls.linkedin.com/p/88513/poggs
Ik vermoed beide. In de vele publicaties over werkkapitaal wordt heel snel over de inhoudelijke definitie heen gestapt om vervolgens uit te gaan van de veronderstelde vraag van de lezer; 'hoe krijg ik zo snel en zo veel mogelijk geld uit mijn werkkapitaal'. Dit noem ik werkkapitaaloptimalisatie dat gericht is op het 'overleven' en het zorgen voor voldoende liquide middelen op korte termijn. Onderwerpen die daarbij ter sprake komen zijn:
- terugdringen van voorraden
- credit management inrichten
- purchase management
- aanpassen betalingscondities zowel bij de klant als bij de leverancier
- kredietverzekering, factoring
Inderdaad, allemaal zaken die ook daadwerkelijk tot verbetering van het werkkapitaal kunnen leiden, wellicht zelfs op lange termijn.
Dat we als eerste dit soort maatregelen noemen en aanpakken als er gesproken wordt over werkkapitaaloptimalisatie, wordt veroorzaakt door onze natuurlijke aanleg om in crisis situatie altijd de oorzaak eerst BUITEN onszelf te zoeken. Ik noem bovenstaande acties ook wel de factoren 'van overleving'.
Toch weten we allemaal dat in de meeste gevallen een te late betaling, oplopende voorraad of onwenselijke leverancierscondities veroorzaakt worden door interne processen. Kortom, het ligt eigenlijk allemaal aan onszelf en moeten we op zoek gaan naar verbetering BINNEN de organisatie en onszelf.
Bij werkkapitaalbesturing onderscheiden we twee soorten risico's, externe risico's die te maken hebben met risico's in het contact met de BUITEN wereld en interne risico's, die te maken met risico's BINNEN het systeem (organisatie). Regelmatig krijg ik te horen dat er geen werkkapitaal risico is en er dus geen noodzaak is voor veranderen. De redenen die genoemd worden voor het ontbreken van werkkapitaal risico's vallen daarbij altijd in de BUITEN categorie van werkkapitaal risico's.
Een gevaarlijke situatie, zeker als u bedenk dat er gemiddeld 10 - 30 % teveel aan werkkapitaal zit opgesloten in uw processen BINNEN de organisatie!
Wat is nu de weg naar een structurele verbetering? Dat is de vraag naar werkkapitaalbesturing!
Welke factoren om te komen tot werkkapitaalbesturing vindt u belangrijk? Vul de poll in en bekijk de resultaten van anderen!
http://polls.linkedin.com/p/88513/poggs
Geen opmerkingen:
Een reactie posten